JC.Zoremi Hmar Joute
Pathianin mihringte tan thil mak leh mawi, ropui leh hlu tak a siam chu hmangaihna hi a ni. Kan lo piang a, nausen buchip niin nu leh pain hmangaih takin min enkawl a, pan lai nun tawngin hun a lo kal hret a, râwl lai nun leh vanglai nunin a chhunzawm a. Tah chuan kan kawppui awm mi hnen ata hmangaihna dawngin, keini pawhin kan hmangaih a, Siamtu remruat ang thlapin nupaah kan insiam a, chhungkua kan din ta thin a ni.
Kan society-ah hian eng emaw tihho dual dual chi thil. kohhran leh khawtlang inrelbawlna thil leh pâwl neuh neuh thil a tam em em mai a. Sawi pawh ka sawi tawh hialin ka hria, “Kan thalaite tan hian kohhran leh khawtlang thila inhmanna tur a tam lutuk a, lehkha zirna hun kan ngah lo a ni. Kohhran leh khawtlanga a mawi tawk tala inhmang lo chu dem an hlawh a, fel lo nih te an hlawh a. Zirna kawnga hma sawn tur leh, kan elpui hnam dang te khûm tur chuan fel vak lo nih pawh pawisa lova zirna kawnga kan insawrbing ve hi a hun tawh a ni,” tiin. A ni réng lah tak a, tlangval fel, nula fel chanchin kan sawiin ‘kohhran leh khawtlanga inhmang’ kan ti ziah!
Fa enkawl hi thil namai lo tak a ni. Tun laiah phei chuan chhungkuaa han titi ho melh melh te, pa berin fate zulh hun(zilh a ni lo, zulh tih tur. Zilh chu fate an sual vanga zilh a ni a, zulh chu thu tha hrilh a, fuih hi a ni. zhz), thil mawi hawih hrilh a, eizawnna kawng emaw, zirna kawngah pawh ni se, chhungkuaa han titi ho nak nak hun hi kan nei tlem ta hle a, ina kan awm thup pawhiin phone kan bih fur a, taksa inhnaih mah se rilru erawh a inhlat viau hlawm thin niin a lang; hei hi ka sawi tum ber phei chu a ni lo va, kan hun neih ang anga kan fate kan zilh thin dan, kan fuih thin dan hi, fuh chiah lo lai a awm em aw tih hi ka ngaihtuah thin.
Fapa kan nei a, kan fuihna thil tam takah miin fel lo an ti ang tih hlauhna leh, kan hnena an sawi lehnaa fapa i nei fel hle mai an tih kan duh vanga kan zilh a tam ber; han ngaihtuah ve chhin mah teh u. Lehkha zir tha se, tha takin pass duak duak mai se kan duh a, kohhran leh khawtlangah a kûl a tâiin inhmang se la, ruihhlo lakah fihlim se kan duh bawk a. Chutiang fapa nei tura in chhung atanga bul tan hi tih dan phunga kan neih, kan ze nghet tak mai niin a lang a, thil tha tak pawh a ni e; mahse maw…
Miin fel an tih kan duh vang emaw, nu leh pa ten hming that kan duh vanga kan zilhna tam tak hi thil tul lo a ni. Fak hlawh kan duh vang emaw, mi awh tham fapa neih kan duh vanga kan zilhna thenkhat hi chu nu leh pain mahni hma kan sial vang a ni deuh, in awih em? Kohhran leh khawtlanga mi hming tha an nih kan duh avang ni lovin, mipa an nih avanga an mawhphurhna hlen zawk mai tura infuih hi thil tha tak a ni. Mipa fa chuan nupui fanau a la nei dawn a, mi thlir dan tur dàwn vanga nun uluk a, pâwn lama va fel chiam tur ni lovin, mipa a nih vanga a kova tlà mawhphurhna hlen ngei ngei thei zawk tura chher hi kan zir a ngai a ni. Mi mit tlung tura fa enkawl hi kan sim a ngai a, mipa a nih avanga a mawhphurhna erawh kan hrilh fo tur a ni thung.
Fanu kan zilh thin dan pawh hi tlêma her rem hret a va tha ve. Tu inah emaw a la lawi dawn a, tu chhungkuaah emaw a mo dawn; hei hi thil chiang sa a ni. Mahse ka ngaihtuah thin a, a mona chhungkaw mit a tlun loh hlau ngawr ngawra kan fanute zilh hi a dik lo. Mo a nih dawn vanga in chhung chêt leh eirawng bàwl thiam tur a nih thu hrilh fo a, mo tha lo a nih kan hlauh thu hmanga zilh fo mai te hi a dik ber lo. Chu ai chuan hmeichia a nih avanga a mawhphurhna hlen tura fuih tur a ni. Khawvelah hian tumah fel famkim reng reng kan awm lo va, eng ang paw’n fuihin chher mah ila mi mit a va tlung famkim dawn reng reng lo; mihring ve mai hian kan mihringpuite hi kan tilawm sêng dawn lo.
“Bawihi, hmeichhia i ni a, thawmhnaw sûk te, eirawng bàwl leh in chhung sekrek khawih te hi i thiam vek a ngai,” tih a tha. “Mi inah i la mo dawn a, fel lo an ti ang che,” tih emaw, “I thiam loh chuan i nu leh pa i timualpho tihna a ni dawn,” tih angreng tawngkam hi cheh fo loh tur. Hmeichhia a nih avanga a mawhphurhna a hlen khan khing kan sawi tak khi a huam vek a, a fel em em ang! Tu emaw va tihlawm tum reng renga kan fate fuih hi bansan a hun e. Kohhran leh khawtlangah inhmang suh se tihna lam a ni lo va, zirna kawnga an insawrbing dawn chuan active lutuk loh a tûl ve fo; nu leh pa pawhin an zirlai ngaihtuah rán chunga pawn lam thila tel tura nawr luih fo loh kan zir a ngai.
Kan hnam ze mawi hrang hrang, tlawmngaihna, rinawmna, aia upa zah leh a dang tam tak vawng nung tura innfuih thar fo kan mamawh a, thlân lài tur te, mitthi thing khawn tura infuih te hi a bata kan bat a ni a, tu chhungkaw lawmna tur emaw ringawt ngaihtuah chunga fate fuih a, zilh te hi sim teh ang u, an khawngaihthlak!